ایتن کوئن، برادر کوچکتر، میگوید: «در میان بازیگران و خودمان، تیم نلسون تنها کسی است که حقیقتاً اُدیسه را خوانده است.»
بنابراین اگر نمیتوانید در همه جای این فیلم ارجاعات به اُدیسه را پیدا کنید، خیلی تعجب نکنید. اشاره به حوریهای دریایی نسبتاً آسان است، همین طور دسته سهنفره زنان آمازون که کنار میسیسیپی رخت میشویند. و سیکلوپ یکچشم که معلوم است همان صحنهی فروشندهی قلابی کتاب مقدس است که یک چشمش را با پارچه بسته است.
ویراستارها در بازار نشر کشورهای غربی نقش بسیار مهمی دارند. کار آنها تنها هموار کردن نثر و تنظیم کردن علائم سجاوندی نیست. اما یک ویراستار، به مفهوم غربی کلمه، چقدر مجاز است در کار نویسنده دست ببرد؟ رابطهی بین گوردون لیش ویراستار کارهای کارور با ریموند کارور نویسنده از این حیث نمونهای از دست بردن حداکثری است. پس از مرگ کارور، با پیگیری تس گالاکر همسر او دستنوشتههای داستانش (که نام آن «مبتدیها» بود و ویراستار بیش از نصف حجم داستانها را حذف کرد و عنوانش را به «وقتی از عشق حرف میزنیم از چه حرف میزنیم» تغییر داد) را منتشر کرد و نتیجه خیلیها را حیرتزده کرد.
سال ۱۹۴۲. فیلم مهمانان شب مارسل کارنه را تازه به سینمای محلمان آورده بودند و مشتاق بودم هرچه زودتر ببینمش، بنابراین از مدرسه جیم شدم و به دیدن فیلم رفتم. از فیلم خیلی خوشم آمد. همان شب، عمهام که در کنسرواتوار موسیقی نواختن ویولن میآموخت، به خانهمان آمد تا مرا به سینما ببرد؛ از قضا او هم فیلم مهمانان شب را انتخاب کرده بود. من که جرأت نداشتم اعتراف کنم فیلم را دیدهام، ناچار رفتم و فیلم را دوباره دیدم در حالی که وانمود میکردم اولین بار است آن را میبینم. این نخستین بار بود که متوجه شدم عمیقتر و عمیقتر شدن در اثری که آدم تحسین میکند میتواند چه اندازه جذاب و هیجانانگیز باشد، این تجربه میتواند تا آنجا پیش برود که گویی فرایند خلق اثر را تجربه میکنی.
فرانسوآ تروفو / مقدمهی کتاب فیلمهای زندگی من
مقدمهی مترجم کتابی که ترجمهاش را پیش رو دارید، از بسیاری جهات کتابی است منحصربه فرد. کتاب را که بخوانید، خود متوجه این منحصربهفرد بودن خواهید شد، امّا اجازه بدهید در این مقدمه کوتاه مختصری درباره سالهای نفرین شده و نویسندهاش بگویم تا خواننده با پیشزمینه ذهنی مختصری مطالعه کتاب را شروع کند و اصولاً بداند با چه نوع کتابی سروکار دارد و چرا باید آن را بخواند. سالهای نفرین شده گزارشی است دست اوّل […]
به بهانهی بازچاپ «یادنامهی تومانیان» / گذارندگان به فارسی: ه.ا.سایه، نادر نادرپور / با همکاری: گالوست خانِنتس و ر. بِن / نقشپرداز: ادیک آیوازیان / گشودن دژ تموک و اشعار دیگر
جستوجویی در کتاب نوستالژی جای دیگر: گفتهها، نامهها و یادداشتهای سهراب شهیدثالث، به کوشش رضا حائری اگر هیچ دربارهی سهراب شهیدثالث ندانید، حتماً به گوشتان خورده است که او «فیلمساز چخوفی» بود، به چخوف خیلی علاقه داشت و در فیلمهایش به شیوهی او زندگی را ترسیم میکرده است. اما آیا واقعاً چنین است؟ به نظر من چنین نیست و چند سال پیش، همزمان با برنامهی «مرور بر آثار آلمانی سهراب شهیدثالث» در نوشتهای با عنوان […]
برخلاف تصور کیارستمی و بسیاری دیگر از سینمادوستان و فیلمسازان، فیلم داستانی با فیلم مستند فرق دارد. فصل مفصلی از کتاب «تناقضات نابازیگری» به فیلم کلوزآپ کیارستمی اختصاص یافته است. در رابطه با بحث این فیلم موضوع نظری مهمی که همانا اهمیت تفاوت فیلم داستانی و مستند باشد، پیش میآید. بریدهی زیر از این کتاب به این پرسش میپردازد.
مشاجرهی روشنفکرانهای که پیرامون فیلم زیرزمین گسترش یافت از چند جهت میتواند برای ما جالب باشد: از نظر پیچیدگی بحث ناسیونالیسم و قومگرایی و چگونگی مداخلهی هنرمند در این مسائل، از نظر پدیدهای به نام بالکانیسم (شکلی از اُرینتالیسم) و اینکه هنرمند چطور میتواند تصور مطلوب غربیها از جامعهاش را چون تصویری اصیل برای او بازتولید کند و در این رابطه نقش جشنوارهها، و سرانجام موضوع هنرمند و اثر . . .