[nggallery id=4]
کسی نوشتهتان را نمیخواند؟ آن را به نام دولتآبادی در اینترنت منتشر کنید!
اخیراً ای-میلی دریافت کرد به نام “سخنرانی کورت وونهگات در مراسم فارغ التحصیلی دانشگاهMIT “. پیوستِ آن نوشته طنزآمیز فوقالعادهای بود حاوی توصیههای جدی و شوخی که با این جملات شروع میشود: “اگر میخواستم برای آینده شما فقط یک نصیحت بکنم، مالیدن کرم ضدآفتاب را توصیه میکردم. آثار مفید و دراز مدت کرم ضد آفتاب توسط دانشمندان ثابت شده است، در حالی که سایر نصایح من هیچ پایه و اساس قابل اعتمادی جز تجربههای پرپیچوخم […]
یادداشتی بر “مکالمه” فرانسیس فورد کاپولا: مشاهده و ناتوانی
“مکالمه” بیش از همه برای دو چیز به یاد ماندنی است. یکی برای صحنههای خیابان ابتدای فیلم و تشریح دقیق چگونگی ضبط صدای زن و مردی که در حال قدم زدن در میان جمعیت هستند توسط سه میکروفون و سپس ترکیب سه نوار برای به دست آوردن نوار مادری که همه گفتوگو در آن به وضوح شنیده میشود (و شباهت این فرایند با میکس صدا در فیلمسازی). دوّم به خاطر شخصیتپردازی قهرمان اصلی فیلم هری […]
فرهنگ کفش و فرش
چه عواملی در شکلگیری هویت آدمها به عنوان متعلقان این یا آن گروه قومی یا دینی خاصی موثرند و باعث میشوند کودک خود را از همان نخستین سالهای زندگی مسلمان، مسیحی، ارمنی، زرتشتی و غیره بداند؟ خواهید گفت: زبان، اعتقادات و باورها، جشنها، موسیقی ملّی و در یک کلام، فرهنگ. امّا این فرهنگ جزئی هم دارد که گاه آن قدر پیشپاافتاده به نظر میآید که اکراه داریم آن را هم جزئی از فرهنگ به حساب […]
فیلمهای مستند برتر سال ۱۳۹۰ از دید من
دوره اول مسابقه “مستند برتر” به انجام رسید و هر یک انتخابهایمان را کردیم و حالا قرار است درباره انتخابهایی که کردهایم بنویسیم. سوال این است: چرا این فیلم را انتخاب کردم، ارزش آن در چیست؟ بعد شاید سوالاتی شبیه این که چرا این فیلم در ردیفی پایینتر از آن یکی یا آن یکیها قرار گرفت و باز شاید این پرسش که فلان فیلم بخصوص را چرا انتخاب نکردم. فیلمهای منتخب من اینها بودند: ۱- […]
نگاهی به فیلم مستند “یک آن” (رایا نصیری)
یک آن از نظر تدوین و تصویربرداری و به قول معروف استتیک (زیباییشناسی) اشکالات قابلتوجهی دارد، امّا از چند نظر نمونه خوب یک کار مستند ژورنالیستی موفق است (توجه میدهم که صفت ژورنالیستی برای من به هیچ عنوان بار منفی ندارد). فیلم درباره پدیده اسیدپاشی است به عنوان وسیلهای برای دزدی. تصور عمومی این است که اسیدپاشی وسیلهای برای انتقامجویی ناموسی است وبیشتر زنان قربانی آن هستند. قربانیانی که در این فیلم میبینیم مردان جوان […]
مستندهای خودبیانگر
۲۱ روز و من (شیرین برق نورد) / پیر پسر (مهدی باقری) نسبت به فیلمهای اتوبیوگرافیک یا خودبیانگر یا هر عنوان دیگری که رویشان بگذاریم احساس دوگانهای دارم. منظور از این عناوین فیلمهایی هستند که در آن فیلمساز خودش جلوی دوربین ظاهر میشود و نقشاش نه یک نقش تزئینی و کوتاه (مانند سالینجرخوانی یا حتی خانه من) است، بلکه به شکلی موضوع اصلی فیلم میشود. فیلمهای ۲۱ روز و من، پیرپسر، ناخوانده در تهران و […]
نگاهی به فیلم مستند “سالینجرخوانی در پارک شهر” (پیروز کلانتری)
گفتار در فیلم مستند بُعدی درونی و ذهنی به تصاویر بیرونی میبخشد و پیروز کلانتری از کسانی است که در فیلمهای اخیرش از این ویژگی گفتار استفاده کرده است. در سالینجرخوانی در پارک شهر گفتاری که با لحنی شاعرانه نوشته شده خاطرات شخصی از گذشته را به تصویرهای زنده امروز پارک پیوند میزند و در عین انتقال اطلاعات اولیه درباره پارک شهر تهران، به این مکان شخصیتی ذهنی میبخشد. و این از موفقترین نمونههای این […]