این روزها بیش از همیشه مستند میبینیم. البته این حرفی به شرطی درست است که درکمان را از “مستند” به کلی تغییر دهیم و آن را دیگر نه به عنوان اثر هنری جدا از پیرامون، بلکه تصویرهایی پراکنده در دوروبرمان، در این یا آن کانال تلویزیون و در اینترنت بدانیم، که شبیه اینستالیشن تماشایش میکنیم، نه در سالنی که زمان ورود و خروجش مشخص شده و نه به عنوان داستانی با شروع و پایان مشخص، […]
نویسنده: robertsafarian
تمثیل کِرم و وطن
میگویند کرمی با بچهاش در میان گَند و گُه زندگی میکردند. روزی پدر و پسر هن هن کنان از میان گندوگه بیرون میآیند. کرم آسمان آبی و ساحل زیبای دریا را به کرمکش نشان میدهد و میگوید: فرزندم این آسمان است، آن که در وسط پهنه آبی میدرخشد خورشید است و آن آب بیانتها دریاست. کرمک در حالی که هوای باطراوت صبحگاهی را به درون ششهایش فرو میکشد، منطقیترین پرسش ممکن از پدرش میپرسد: پدر، […]
آواره: شعری از آزاد ماتیان
همین طوری، برای خالی نبودن عریضه به گویشی کهن مینویسم که همواره جماعتی اندک بدان سخن گفتهاند اکنون اندک کسانی آن را می شناسند و کسانی اندکتر بر فهم آن همت می گمارند . نامم را نه بر کاغذهای در هم ریختهام نه بر پوست نوشته های رنگ باختهام، نه بر کتیبههای فرسودهام و نه بر سنگ قبرهایم پراکنده در سراسر جهان نمییابم (باید نام ایزدی از یاد رفته باشد ماری اهلی که مهربان […]
آزاد ماتیان: شاعری که به زبانی کهن مینویسد
شما آزاد ماتیان را نمیشناسید. او فغاننامه گرگوار نوشته گرگور نارکاتسی، مهمترین شاعر سدههای میانه ارمنی را به فارسی ترجمه کرده و بخش اعظم دیوان حافظ و رباعیات خیام را به ارمنی برگردانده است. او شاعر است، سه دفتر شعر منتشر کرده و بهترین شعرهایش با کارهای خوب شاعران ایرانی برابری میکند. در سوربُن ادبیات تطبیقی خوانده و استاد کرسی زبان و ادبیات ارمنی دانشگاه اصفهان است. نقش فعالی در زندگی اجتماعی-سیاسی ارامنه جلفای اصفهان […]
برنده: اُسکار
گفتوگو و نظرخواهی درباره فیلمهایی که باید از سوی ایران برای شرکت در دور آتی جایزه آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا (اُسکار) معرفی شوند، شروع شده است. کدام فیلم شایستهتر است ایران را در بخشی از این رقابت که به فیلمهای خارجی (غیر انگلیسیزبان) اختصاص دارد، نمایندگی کند؟ صحبت از یه حبه قند و سعادتآباد است. کمتر کسی پیشنهاد میکند مثلاً چیزهایی هست که نمیدانی را به اسکار بفرستیم، حتی اگر به نظرش فیلم […]
مقاله ای از ریموند دورگنات درباره بازیگری
ظرافت در برابر شور نزدیکترین خویشاوند سینما در میان هنرها نه ادبیات، که تئاتر است. سینما و تئاتر هر دو “هنرهای بازیگری” هستند، در هردو کنشها توسط بازیگران انسانی تکرار میشود . در تئاتر، بازیگران آشکارا عوامل اصلی کارند؛ همراه نمایشنامهنویس و کارگردان، مؤلفان مشترک اثرند. اما نقد فیلم تخصصی به ندرت به تحلیل بازیگری پرداخته است؛ نگره مؤلف کارگردان را مستبد بزرگی میداند که بازیگران در بهترین حالت تنها سربازان بیارادهای هستند که به […]
مختصری درباره حمید نفیسی، نویسنده کتاب “تاریخ اجتماعی سینمای ایران”
کتابی از جامعه درازمدّت بار دیگر کتاب مهمی درباره ما و بخشی از فرهنگ ما به زبان انگلیسی و در خارج از کشور منتشر شده است. کتاب تاریخ اجتماعی سینمای ایران که حمید نفیسی آن را نوشته و سه جلد از چهار جلد آن تا کنون منتشر شده است، بیتردید کتاب مهمی است. کتاب را نخواندهام، امّا به خودم اجازه میدهم با توجه به شناختی که از نویسنده آن دارم، و با توجه به موضوع […]
کامپیوتر خطم را با خود برد
دوستی دارم که سالهاست در کشوری خارجی زندگی میکند و با ای میل و این حرفها میانهای ندارد. سالی یکی دو بار نامهنگاری داریم. وقتی پاکت نامه را که پستچی جلوی در انداخته است میبینم، پیش از اینکه عینکم را بزنم و نوشتههای روی آن را بخوانم، از شکل کلّی دستخط منظم و حروف ریزش میفهمم که نامه از اوست. این دستخط برایم چیزی است مثل چهره او، یا صدایش. بخشی از هویت اوست. و […]